باید کسی باشد


که هر وقت بار خستگی هایت سنگین شد


هر وقت سهمت از بغض بیشتر از توانت شد


بیاید آغوش باز کند


و پناهت شود


و تو یک جا


تمام تنهاییت را


تمام دلتنگیت را


تمام سکوتت را


تمام خستگیهایت را


و تمام بغضت را


میان هُرم نفسهایش


نفس بکشی...